~~święto~~

dziś z Hieronimem
mój tato ma wielkie święto
Hostia biała na języku
Przyjaciel w sercu
po policzkach płyną szczęśliwe łzy

dzisiaj
ze świętym Hieronimem
mój tato
ma wielkie święto
w białej szacie
z czerwoną koroną
na tronie obok Królowej
w przedsionku przy Antonim
obok mnie
blisko

nie chcę żeby po raz ostatni

nie zdążyłam mu powiedzieć
jak bardzo go kocham

~~ostatnie październikowe dni~~

ostatnie październikowe dni
wietrzne
zimne
nijakie
półnagie drzewa
rozpylone liście
roztańczone ptaki
i my
czekający na cud

choć nie wiemy jaki



~~wczoraj~~

wczoraj
kolejny kryzys
kolejne wydawało się

wszyscy święci
stoją dookoła łóżka
Aniołki
latają rykoszetem

w drzwiach stanął Ten
co ma moc dać
i zabrać
życie
Rafała posłać z uzdrowieniem
albo Anioła Śmierci
co palec do ust przyłoży
i powie: sza!

Duchu Uzdrowienia
zstąp na ziemię
na tę ziemię
mokrą od łez
głośną od próśb
o zmartwychwstanie
serc i ciał
i dusz
z okruchów całość




~~ciągle nie wierzę~~

bębny i klaksony
żegnaj kolego Janie
kwiaty i łzy obficie
i msza na cmentarzu

nie! tato! nie!

orkiestra górnicza
załoga w wozach
zielone światła
my w czerni
świat nasz w żałobie

ciągle nie wierzę że to prawda
ciągle nie wierzę

~pomóż mi Boże~~

nie mogę tak żyć
jakby nic się nie stało
jakby kufle na segmencie
nie stały niczyje
jakby z dowodu taty
tylko zdjęcie nie zostało
jakby lekarz zakładowy
aktu zgonu nie wypisał

nie mogę

więc pomóż mi Boże




~~ledwie dotknęłam~~

dotknęłam ledwie
języka
przestrzeni
życia
i śmierci
musnęłam

a już mi każą udawać
że to wszystko wiem
że potrafię
uczyć
mówić
żyć

a ja tego ledwie dotknęłam




~~na Barbórkę~~

na Barbórkę
zapaliłam ci świecę
przy Antonim
gdzieśmy siadywali
w sobotę przy nieszporach
i łzy nam leciały ciurkiem
i ból zginał plecy
bardziej niż trzeba
do modlitwy

a jednak nie od nas zależy
kiedy i jak odchodzimy
do domu Ojca




~~kogo to obchodzi~~

kogo obchodzi
że boli
za bardzo
choć głośno nie krzyczy
serce

kogo obchodzi
że samotność samotna
od słów
i obcych spojrzeń
i wieczornych westchnień

kogo to obchodzi




~~myślałam~~

myślałam
że śmierć jest na niby
oni
gdzieś daleko
odgrywają takie role
nie wiadomo dlaczego

myślałam:
ja
mój świat
będziemy istnieć wiecznie
nic nam nie grozi
bezpieczni
pod skrzydłami długowieczych rodziców
nie umrzemy nawet na niby

myślałam naiwnie

jak porażani piorunem
raz bliżej raz dalej
znikają
zostajemy sami
świat się zmienia
my się zmieniamy
gdy oni tak odchodzą
nie wiadomo dokąd

nie sądziłam
że trzeba będzie
walczyć
wymuszać na Stwórcy
każdą minutę życia



Jan Fiedeń (wzmianka o projekcie racjonalizatorskim)
http://www.arsinfo.pl/arspatent/wyd/bup_00/bup21_00/html/wyn21b.html#top

SZGNiG
http://www.nafta-gaz.sanok.pl/pl/ofirmie.htm